ఓ రాజా! మీ మనస్సును ఆలోచనా మేఘాలు కమ్ముకుని ఉన్నాయని అనిపించుచున్నది…….
నిజమే మంత్రీ…మనవుడు కడు విచిత్రమైన జీవి. విశ్వంలోని సంక్లిష్టతనంతా మనస్సులో నింపుకొని ఉన్నాడు. ఒకరు ఉన్నటుల మరొకరు ఉండజాలరు కదా. ఇన్ని మాటలు యేల, ఒక తల్లి కడుపున పుట్టిన సంతానం పరస్పరం వ్యతిరేక భావాలు కలిగి ఉండుట చూచుచున్నాము. హ్హా…..మా మనస్సు ఏన్నో వేల ఆలోచనలతో కల్లోలము అగుచున్నది. మానవుల సృష్టిలో ఎందుకీ వైరుధ్యము?
రాజా..ఈ వైరుధ్యమునకు కారణము సంస్కారము.
మనుజులకు ఈ సంస్కారములు ఎలా కలుగుచున్నవి?
చేసిన కృతములు మనస్సుపై ముద్ర వేయుట చేత.
మనుజులు వివిధ కృతములకు ఎలా పూనుకొనుచున్నారు?
ఎవరి ఆలోచనా దృక్పథాలు వారికి ఉండుట చేత.
భిన్న దృక్పథాలు ఏలా ఏర్పడుచున్నవి?
ఎవరి స్మృతి వారికి ఉండుట చేత.
స్మృతులు ఎందుకు కలుగును
చేసిన కర్మల ఫలితములు కదా మళ్ళీ మళ్ళీ స్మృతుగా వచ్చునవి.
ఆహా…లెస్స పలికితిరి మంత్రి…మరి మన కర్మలు పరిశుద్దమైనచో మన స్మృతి, దృష్టి, వృతి, కృతి తద్వారా మన సంస్కారములు కూడా పరుశుద్దమగును.
———-౦౦౦౦::~O~::౦౦౦౦————
మరికొన్ని తవికలు:
: నందు ఉంచబడ్డది; తవికలు | అఁటిఁచబడ్డవి: kavita కవిత కవితలు kavitalu
